Ontwikkelingsgerichte Coach voor moeders

Blog

Jouw innerlijke stem

2021 heidi huisje veld

We bezitten allemaal een innerlijk kompas, een innerlijke stem die heel zachtjes fluistert. Ze wordt heel makkelijk overschaduwd door alles wat er zich buiten en binnen ons afspeelt. Toch laat ze vaak van zich horen, we moeten alleen heel alert zijn om de boodschap op te vangen. Want vaak zijn we helemaal opgeslorpt door het tempo waarmee we leven, we gaan door op automatische piloot.

Pssst…dit is het niet

Toch wringt onze innerlijke stem zich ook dan een baan door het geharrewar. Het is dat vervelende gevoel dat zegt dat het dit niet is, onze relatie of onze job, wat we dan vaak onmiddellijk kapot rationaliseren.

Wie denken we wel dat we zijn, dat we niet tevreden zijn met wat we hebben? Onze ratio schiet dan in actie en levert een uitvoerig innerlijk betoog, om ons er toch maar van te vergewissen niets te ondernemen en alles te laten zoals het is. Liever de gekende miserie dan op avontuur gaan. Want wat we niet kennen, daar zijn we bang voor. Terwijl, ik heb het nog al gezegd, ‘Nothing ever grows in a comfort zone’.

You can never cross the ocean
Unless you have the courage
To lose sight of the shore.

C. Columbus

Maar we zijn bang. We willen het zicht op de kust niet verliezen. Maar eerlijk…waarover hebben we eigenlijk controle? Voor een ver doorgeschoten controlefreak als ik, was het een revelatie te beseffen dat al het goede in mijn leven me in de schoot is geworpen. Dat ik mijn man heb leren kennen, de zeer welgekomen verrassing van mijn tweede zwangerschap, het huis waarin we nu wonen, ik heb daar helemaal niets actiefs voor moeten ondernemen. Die dingen kwamen op mijn pad, en het enige dat ik heb ‘gedaan’ is ervoor open staan. En desgevallend de kans grijpen wanneer ze zich voordeed.

Life is what happens while you’re busy making other plans.

J. Lennon

Nu begrijp ik wat John Lennon hiermee bedoelde. De dingen op hun beloop laten, is ontzettend moeilijk voor mij. En toch is dat mijn grote les. Vertrouwen hebben in het leven, in die innerlijke stem, in dat kompas.

De eerste keer

Ik herinner me nog goed wanneer ik voor de allereerste keer die stem hoorde. Het was bij mijn ouders, tijdens een zondags familiebezoek. Ik stam uit de generatie die ‘altijd haar bord moet leegeten’, omdat dat zo hoort. Mijn bord leegeten stond voor mij gelijk aan een goed meisje zijn. Want dat werd gewaardeerd. Zelfs al had ik geen honger meer, ik deed mezelf steevast geweld aan om toch maar dat verdomde bord leeg te eten. Want dan was ik ‘een goei’.

En toen, die zondag aan tafel, ik was vooraan de dertig, voelde ik aan de binnenkant van mijn borststreek een energie. Tot dan toe had ik nog nooit iets gevoeld in mijn lijf. Integendeel, ik leefde in mijn hoofd, werd volledig opgeslokt door die nooit ophoudende gedachtenmolen. Ik leefde met een terrorist in mijn hoofd, die zich liet kennen in een gevecht met eten, een gevecht tegen mezelf.

Het was een warm gevoel, en het was goed voor mij. Het wilde me beschermen. Ik luisterde. Het warme gevoel liet me weten dat ik mijn bord niet leeg moest eten. Ik kon stoppen wanneer ik genoeg had, en toch ‘een goei’ zijn.

En de tweede

De tweede keer dat het gevoel opdook was in de trein, na een werkdag op weg naar huis. Mijn zoon was ondertussen twee jaar, ik zat volop in mijn wordingsproces van rups naar vlinder, en alles deed pijn.

En toen, in die trein op weg naar huis, was het er weer. Dat warme gevoel in mijn borst. Het vertelde me dat ik mijn grenzen mocht stellen, dat ik moest doen wat goed voor me was. Dat had ik nog nooit gedaan, mijn grenzen gesteld. Integendeel, ik was altijd bezig het iedereen naar de zin te maken. Ik teerde op de goedkeuring van anderen.

Dat warme gevoel wil voor me zorgen, me beschermen, lief voor me zijn. En het beste van al, het zit gewoon in mezelf. Ik heb daar niemand voor nodig.

En toen was ik vertrokken

Die bewuste treinrit is me altijd bijgebleven, samen met die keer aan tafel bij mijn ouders. Het betekende de start van de terugkeer naar mezelf.

Ik ben gestopt met mezelf geweld aan te doen. Ik ben astrologielessen gaan volgen. Ik begon psychologie te studeren. Ik leerde de boeken van Eckhart Tolle kennen en begon me te verdiepen in spiritualiteit. Ik kreeg (de mooiste verrassing ooit!) een tweede kind. Ik leerde mediteren. Ik begon met yoga. En ik behaalde mijn certificaat als Ontwikkelingsgerichte Coach.

En de clou is dat hoewel het allemaal de goede richting uitgaat, het ook niet ‘absoluut’ belangrijk is. Het is relatief belangrijk. Wat er het meest toe doet, is dat contact met mezelf, met dat warme gevoel in mijn lichaam waar ik ten allen tijde naar kan terugkeren. De rest volgt nadien.

Stop met pleasen…

Ik kan je helpen met de terugkeer naar jezelf. Naar goed zijn voor jezelf, grenzen stellen, zodat jij de liefde die je aan jezelf geeft ook kan uitstralen naar de rest van je gezin.

2021_heidi_webcrop_innerlijke stem

Want goed zijn voor jezelf, is goed zijn voor anderen. Je kan immers niet verdringen. Dat bestaat niet. Wat je verdringt, komt op één of andere manier toch naar buiten. Subtiel als onderhuidse manipulatie, of knalhard als een vulkaanuitbarsting. Die toer gaan we niet meer op. Dat hebben we gehad.

en word wie je bent!

De terugkeer naar jezelf is niet makkelijk. En je bent er nooit. We blijven heel ons leven een wordingsproces in de richting van de vlinder die we kunnen zijn.

Maar het loont zo de moeite dat proces aan te gaan. Uit die cocon van je angsten te geraken. Je leven opnieuw richting geven in functie van de waarden die jij belangrijk vindt. Te worden wie je in aanleg bent, voordat je jezelf in alle richtingen ging plooien om het iedereen naar de zin te maken.

Your true colors

Het leven blijft moeilijk, maar dan op een goede manier. Een manier die maakt dat je groeit. En dat je een beter mens wordt. En ironisch genoeg ook veel aangenamer voor je omgeving. En een betere moeder.

Maar daarvoor doe je het niet. Dat is alleen maar de kers op taart. Het mooiste geschenk is dat jij je eigen stem hebt teruggevonden. Jouw unieke kleurenpalet. Jouw authenticiteit. En er is niets dat meer voldoening geeft dan dat.

Meer lezen?